داستان ترجمه

داستان‌های انگلیسی زبانی که تاکنون ترجمه نشده، برای اولین‌بار به همت دوستان پاتوق ادبی ترجمه شده و در معرض دید شما قرار می‌گیرد.
تاریخ به روزرسانی: چهارشنبه‌ی چهارم هر ماه
مدیریت بخش: علی رحمانی

"بيدار"

عصرِ افسانه

باری گيفورد

برگردان: سامان آزادی

رُوی، قصه‎ای خواند درباره‎یِ قبيله‎ای از جنگجويانِ زن که در جستجویِ مرد برایِ کمک به گسترشِ نسلِ‎شان، واردِ جنگِ ميانِ يونانيان و تروا شدند. اين زن‎ها خود را آمازون می‎خواندند و توسطِ پنتسيليا رهبری می‎شدند که مانندِ باقیِ قبيله، پستانِ راستِ خود را بريده بود تا سريع‎تر و راحت‎تر کمان بکشد. مهيج‎ترين قسمتِ داستان، از نظرِ رُوی، مواجهه‎یِ ملکه‎یِ آمازون با آشيل، قهرمانِ يونانی‎ها بود، که درنده خويي‎اش در جنگ، پنتسيليا را بيش از هر مردی مجذوب کرد. او برایِ اولين بار با مردی روبه‎رو شده بودکه با او برابری می‎کرد.

تصورِ زنانِ شجاع و شرير و تک‎پستانه، تقريبن فراتر از قوه‎یِ ادراکِ ذهنِ رُویِ يازده ساله بود. او تصاويری از آمازون‎ها کشيد، آن طور که تصورشان می‎کرد: برهنه، بلند، و لاغر، که موهایِ بلندشان را از پشت با تسمه‎ای چرمی بسته بودند.

رُوی از پدربزرگ پرسيد که آيا هرگز اين داستان را خوانده است؟
پدربزرگ گفت: «البته! در ايليادِ هومر.»
رُوی گفت: «درسته! می‎شه گفت که تصادفن رویِ ميزِ کتابخونه پيداش کردم. فکر می‎کنی واقعن يه همچين قبيله‎یِ زن‎هایِ وحشی وجود داشته؟»
- فکر نمی‎کنم که وحشی صفتِ مناسبی برایِ اون‎ها باشه رُوی. اون‎ها می‎دونستند که چی کار می‎کنند. اون‎ها می‎خواستند که مستقل از مردها باشند، و مشکل اين بود که به مردها برایِ حامله شدن احتياج داشتند تا از انقراضِ نسل‎شون جلوگيری کنند.
- ولی اون‎ها فقط دختر می‎خواستند، درسته؟
پدربزرگ با حرکتِ سر تاييد کرد.
- اون‎وقت با پسربچه‎ها چی‎کار می‎کردند؟
پدربزرگ گفت: « به محضِ تولد می‎کشتندشون. غرق‎شون می‎کردند يا گلوشون رو می‎بريدند.»
رُوی پرسيد: «فکر کنم که اين فقط يه قصه باشه. مگه نه؟» و ادامه داد: «هومر همه‎اش رو از خودش درآورده.»
پدربزرگ گفت: «بله. ولی کلی واقعيت مثلِ اون هست. حتا امروز خيلی از چينی‎ها نوزادهایِ دخترشون رو غرق می‎کنند چون فکر می‎کنند که اون‎ها کم ارزش‎تر از مردها هستند.»
- ولی اون‎ها به دخترها احتياج دارند تا چين باقی بمونه!
- اون‌ها همه‎شون رو غرق نمی‎کنند.

 بعد از صحبت با پدربزرگ، رُوی برایِ توپ بازی راه افتاد طرفِ پارک. در ميانِ راه باران گرفت و به همين خاطر رُوی زيرِ سايه‎بانی، جلویِ ورودیِ يک آپارتمان پناه گرفت. زنِ بورِ قوی بنيه و بلند قدی که نيم‎تنه‎یِ سياهِ نازکی به تن داشت، از ساختمان خارج شد. زيرِ سايه‎بان ايستاد و به باران نگاه کرد که بی‎وقفه می‎باريد.
زن گفت: «اَه! حالا مگه يه پتياره بتونه ماشين گير بياره!»
زن چرخی زد و بدونِ گوشه چشمی به رُوی، برگشت سمتِ ساختمان. رُوی چند دقيقه‎یِ ديگر هم زيرِ سايه‎بان منتظر ماند تا باران کمی آرام شد، و آن وقت به دو به خانه برگشت.
پدربزرگ نشسته بود تویِ آشپزخانه، ساندويچِ جگرِ ريزکرده‎یِ مرغ می‎خورد و آبجو می‎نوشيد.
گفت: «فکر کردم رفتی پارک که توپ بازی کنی.»
- خبری از بازی نيست. شايد وقتی بارون وايستاد برم.
درِ يخچال را باز کرد و يک شيشه شير درآورد.
- به سردسته‎یِ آمازون‎ها چی می‎گفتند؟
پدربزرگ گفت: «سليطه.»
- مثلِ ملکه؟
- بايد سلطانی باشه تا ملکه داشته باشی رُوی. نه! يه سليطه، يه عفريته است.
- عفريته؟ به نظر شبيه‎ِ يه حشره مي‎آد.
پدربزرگ گازی به ساندويچ‎اش زد و همان‎طور که می‎جويد گفت: «يعنی يه زنِ خشنِ بزرگ.»
رُوی گفت: «گمون نکنم چينی‎ها هيچ کدوم‎شون رو بخوان.»
پدربزرگ گفت: «نه احتمالن. درِ يخچال رو ببند.»

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

درباره‎یِ نويسنده: نويسنده، شاعر و نمايشنامه‌ نويسِ آمريکايي که شهرتش را بیشتر مدیون فیلمنامه‎یِ «قلبن وحشی» بوده و در سالِ 2006 جایزه‎یِ داستان بنیاد کریستوفر ایشروود را به خود اختصاص داده است.

نظر بدهيد

استفاده از مطالب  پاتوق ادبی یا نقل آنها با ذکر منبع، یا لینک مستقیم امکان‌پذیر است